Griekenland 2014

Treintje Diakofta en oversteek naar Nafpaktos

DSC_0894 (Medium) DSC_0856 (Medium) DSC_0853 (Medium) DSC_0842 (Medium) DSC_0838 (Medium) DSC_0823 (Medium) DSC_0819 (Medium)DSC_0966 (Medium) DSC_0962 (Medium) DSC_0940 (Medium) DSC_0934 (Medium)Vanmorgen vroeg op, om kwart voor 9 gaan we met het treintje mee. We rijden de camper naar de parkeerplaats vlak bij het station. Het treintje stond al in 2008 op ons programma maar toen reed het niet vanwege herstelwerkzaamheden na diverse bosbranden in dat gebied. Het Kalavryta-Diakofto tandradbaan werd in 1889-1896 door een Italiaanse maatschappij aangelegd om erts uit het gebied te halen. Er werd 22 km rails aangelegd waarvan 6 km met russenrail, dat zowel bergopwaarts als bergafwaarts wordt gebruikt. Op de route passeer je veertien tunnels en vele bruggen over de Vouraikos kloof. Het enige tussenstation is Megi Spilaio, waar twee hotels staan en waar een wandelroute van 45 minuten begint naar het oudste klooster van Griekenland. De route is echt schitterend en je gaat door mooie natuur. Ze zouden alleen wat meer snoei werk moeten doen, want als je een paar jaar verder bent is daar niet veel meer van te zien. Onderweg stopt de trein ineens, wij zitten vooraan en zien dat er een tak op de treinbaan ligt. De conducteur stapt uit en probeert in de stromende regen (ja het regent vandaag), de tak van de baan af te halen. Dit lukt niet en ook de rest van de boom komt op het spoor terecht. De conducteur komt terug lopen en wil hulp per telefoon in gaan schakelen. Rick en Roel bieden aan om te helpen en met z’n drieeén krijgen ze het voor elkaar om de boom van het spoor af te halen en in de berm te leggen. Ze komen drijfnat weer terug de trein in, hier ligt er voor Roel gelukkig nog een droog shirt. Bij het eindstation aangekomen lopen we door het stadje heen, maar het is fris en nat en we hebben het eigenlijk al snel gezien. De kaartjes voor de terugreis zijn voor tien voor vier, maar dat duurt veels te lang. Na een hele dure koffie break in een espresso bar (€ 2,50 voor een bolletje ijs bij een appelpunt van € 4,50) gaan we terug naar het station. We wachten op het treintje van half één. Zodra we instappen zien we gelijk de conducteur weer en hij gebaart dat de vrouwen mee moeten komen. Gerliza en Monique gaan mee en mogen helemaal voor in de trein bij de machinist zitten en hebben de hele reis een schitterend uitzicht en worden op alle bijzonderheden gewezen.
Na terugkomst in Diakofta is het nog steeds niet echt mooi weer en we rijden verder naar Patras. Bij de brug aangekomen rijden we naar de ferry, de kosten voor de brug is voor een camper € 19,90 en jawel de ferry boot, die er gewoon nog naast vaart, is maar € 11,00 . We kunnen gelijk de ferry oprijden en deze vertrekt gelijk. Vanaf de ferry heb je een schitterend mooi uitzicht op de brug. Weer terug op het vaste land rijden we naar Nafpaktos, waar we de camper langs de boulevard en het strand parkeren. Boven Nafpaktos staat een Venetiaans fort, waarvan de borstwering helemaal naar het strand loopt en bijna de haven omcirkelt. We lopen ’s avonds het stadje in waar een gezellige sfeer hangt. Ook de volgende dag blijven we hier staan. De mannen gaan ’s morgens naar het fort boven op de berg, want daar ligt een geocache. ’s Avonds gaan we een hapje eten in het stadje als afscheid van onze gezamenlijke vakantie, want Rick en Gerliza gaan morgen wat DSC_1007 (Medium)sneller dan wij terug naar Igoumenitsa.